Sunday, April 3, 2011
Tatanggapin ko na lan na malas at wala akong happy ending
Before, I always question my purpose on this earth and why it seems like sh*t happens to me and now I know the answer, I am the person who is to experience pain and suffering, loss, failure, lahat na ng negatibo. I will still smile, be loopy and crazy kasi if hindi baka I just end up killing myself dahil hindi ko na keri. Basta gumising na lang ako isang araw at sinabi kong suko na ako sa pagpursue sa aking happiness, from now on, to be happier and more contented with life, I will lower my expectations from life. Hindi ko na sasabihing, this is going to be a wonderful day kasi kapag hindi yun nangyayari, nadedepress lang ako at ewan. Sasabihin ko na lang lagi na this is going to be the same as every other day para me mangyari mang depressing, sasabihin ko, kaya mo 'yan, masanay ka na, lagi ka namang nagsstruggle di ba? Kapag me mangyaring masaya, pasalamat sa Diyos, naalala pa niyang tao ka at minsan kelangan mo ng sprinkle ng happiness. Ok na yung ganitong buhay sa akin, at least, me mga goals man ako, iniisip ko na lang na I will work hard to reach it, makuha ko man o hindi, bahala na. Gusto ko lang ng me ginagawa hanggang sa dumating yung point na deads na ako. Napakapositive ba?
No comments:
Post a Comment